1
 Electronic Study Bible is currently under construction 
Habakkuk
Hab
3
   
[1] Oratio Habacuc prophetæ, pro ignorantiis. [2] Domine, audivi auditionem tuam, et timui. Domine, opus tuum, in medio annorum vivifica illud; in medio annorum notum facies: cum iratus fueris, misericordiæ recordaberis. [3] Deus ab austro veniet, et Sanctus de monte Pharan: operuit cælos gloria ejus, et laudis ejus plena est terra. [4] Splendor ejus ut lux erit, cornua in manibus ejus: ibi abscondita est fortitudo ejus. [5] Ante faciem ejus ibit mors, et egredietur diabolus ante pedes ejus. [6] Stetit, et mensus est terram; aspexit, et dissolvit gentes, et contriti sunt montes sæculi: incurvati sunt colles mundi ab itineribus æterntatis ejus. [7] Pro iniquitate vidi tentoria Æthiopiæ; turbabuntur pelles terræ Madian. [8] Numquid in fluminibus iratus es, Domine? aut in fluminibus furor tuus? vel in mari indignatio tua? Qui ascendes super equos tuos, et quadrigæ tuæ salvatio. [9] Suscitans suscitabis arcum tuum, juramenta tribubus quæ locutus es; fluvios scindes terræ. [10] Viderunt te, et doluerunt montes; gurges aquarum transiit: dedit abyssus vocem suam; altitudo manus suas levavit. [11] Sol et luna steterunt in habitaculo suo: in luce sagittarum tuarum ibunt, in splendore fulgurantis hastæ tuæ. [12] In fremitu conculcabis terram; in furore obstupefacies gentes. [13] Egressus es in salutem populi tui, in salutem cum christo tuo: percussisti caput de domo impii, denudasti fundamentum ejus usque ad collum. [14] Maledixisti sceptris ejus, capiti bellatorum ejus, venientibus ut turbo ad dispergendum me: exsultatio eorum, sicut ejus qui devorat pauperem in abscondito. [15] Viam fecisti in mari equis tuis, in luto aquarum multarum. [16] Audivi, et conturbatus est venter meus; a voce contremuerunt labia mea. Ingrediatur putredo in ossibus meis, et subter me scateat: ut requiescam in die tribulationis, ut ascendam ad populum accinctum nostrum. [17] Ficus enim non florebit, et non erit germen in vineis; mentietur opus olivæ, et arva non afferent cibum: abscindetur de ovili pecus, et non erit armentum in præsepibus. [18] Ego autem in Domino gaudebo; et exsultabo in Deo Jesu meo. [19] Deus Dominus fortitudo mea, et ponet pedes meos quasi cervorum: et super excelsa mea deducet me victor in psalmis canentem.
Credit
Source: unbound.biola.edu
 
Top