|
[1] Tunc cantavit canticum hoc Domino Judith, dicens:
[2] Incipite Domino in tympanis; cantate Domino in cymbalis; modulamini illi psalmum novum: exaltate, et invocate nomen ejus.
[3] Dominus conterens bella, Dominus nomen est illi.
[4] Qui posuit castra sua in medio populi sui, ut eriperet nos de manu omnium inimicorum nostrorum.
[5] Venit Assur ex montibus ab aquilone in multitudine fortitudinis suæ: cujus multitudo obturavit torrentes, et equi eorum cooperuerunt valles.
[6] Dixit se incensurum fines meos, et juvenes meos occisurum gladio; infantes meos dare in prædam, et virgines in captivitatem.
[7] Dominus autem omnipotens nocuit eum, et tradidit eum in manus feminæ, et confodit eum.
[8] Non enim cecidit potens eorum a juvenibus, nec filii Titan percusserunt eum, nec excelsi gigantes opposuerunt se illi: sed Judith filia Merari in specie faciei suæ dissolvit eum.
[9] Exuit enim se vestimento viduitatis, et induit se vestimento lætitiæ in exultatione filiorum Israël.
[10] Unxit faciem suam unguento, et colligavit cincinnos suos mitra; accepit stolam novem ad decipiendum illum.
[11] Sandalia ejus rapuerunt oculos ejus; pulchritudo ejus captivam fecit animam ejus: amputavit pugione cervicem ejus.
[12] Horruerunt Persæ constantiam ejus, et Medi audaciam ejus.
[13] Tunc ululaverunt castra Assyriorum, quando apparuerunt humiles mei, arescentes in siti.
[14] Filii puellarum compunxerunt eos, et sicut pueros fugientes occiderunt eos: perierunt in prælio a facie Domini Dei mei.
[15] Hymnum cantemus Domino; hymnum novum cantemus Deo nostro.
[16] Adonai Domine, magnus es tu, et præclarus in virtute tua: et quem superare nemo potest.
[17] Tibi serviat omnis creatura tua, quia dixisti, et facta sunt; misisti spiritum tuum, et creata sunt: et non est qui resistat voci tuæ.
[18] Montes a fundamentis movebuntur cum aquis: petræ, sicut cera, liquescent ante faciem tuam.
[19] Qui autem timent te, magni erunt apud te per omnia.
[20] Væ genti insurgenti super genus meum: Dominus enim omnipotens vindicabit in eis; in die judicii visitabit illos.
[21] Dabit enim ignem et vermes in carnes eorum, ut urantur et sentiant usque in sempiternum.
[22] Et factum est post hæc, omnis populus post victoriam venit in Jerusalem adorare Dominum: et mox ut purificati sunt, obtulerunt omnes holocausta, et vota, et repromissiones suas.
[23] Porro Judith universa vasa bellica Holofernis, quæ dedit illi populus, et conopeum, quod ipsa sustulerat de cubili ipsius, obtulit in anathema oblivionis.
[24] Erat autem populus jucundus secundum faciem sanctorum: et per tres menses gaudium hujus victoriæ celebratum est cum Judith.
[25] Post dies autem illos, unusquisque rediit in domum suam: et Judith magna facta est in Bethulia, et præclarior erat universæ terræ Israël.
[26] Erat enim virtuti castitas adjuncta, ita ut non cognosceret virum omnibus diebus vitæ suæ, ex quo defunctus est Manasses, vir ejus.
[27] Erat autem, diebus festis, procedens cum magna gloria.
[28] Mansit autem in domo viri sui annos centum quinque, et dimisit abram suam liberam, et defuncta est ac sepulta cum viro suo in Bethulia.
[29] Luxitque illam omnis populus diebus septem.
[30] In omni autem spatio vitæ ejus non fuit qui perturbaret Israël, et post mortem ejus annis multis.
[31] Dies autem victoriæ hujus festivitatis ab Hebræis in numero sanctorum dierum accipitur, et colitur a Judæis ex illo tempore usque in præsentem diem.
|