|
[1] Dixitque Balaam ad Balac: Ædifica mihi hic septem aras, et para totidem vitulos, ejusdemque numeri arietes.
[2] Cumque fecisset juxta sermonem Balaam, imposuerunt simul vitulum et arietem super aram.
[3] Dixitque Balaam ad Balac: Sta paulisper juxta holocaustum tuum, donec vadam, si forte occurrat mihi Dominus, et quodcumque imperaverit, loquar tibi.
[4] Cumque abiisset velociter, occurrit illi Deus. Locutusque ad eum Balaam: Septem, inquit, aras erexi, et imposui vitulum et arietem desuper.
[5] Dominus autem posuit verbum in ore ejus, et ait: Revertere ad Balac, et hæc loqueris.
[6] Reversus invenit stantem Balac juxta holocaustum suum, et omnes principes Moabitarum:
[7] assumptaque parabola sua, dixit: De Aram adduxit me Balac rex Moabitarum, de montibus orientis: Veni, inquit, et maledic Jacob; propera, et detestare Israël.
[8] Quomodo maledicam, cui non maledixit Deus? qua ratione detester, quem Dominus non detestatur?
[9] De summis silicibus videbo eum, et de collibus considerabo illum. Populus solus habitabit, et inter gentes non reputabitur.
[10] Quis dinumerare possit pulverem Jacob, et nosse numerum stirpis Israël? Moriatur anima mea morte justorum, et fiant novissima mea horum similia.
[11] Dixitque Balac ad Balaam: Quid est hoc quod agis? ut malediceres inimicis meis vocavi te, et tu e contrario benedicis eis.
[12] Cui ille respondit: Num aliud possum loqui, nisi quod jusserit Dominus?
[13] Dixit ergo Balac: Veni mecum in alterum locum unde partem Israël videas, et totum videre non possis: inde maledicito ei.
[14] Cumque duxisset eum in locum sublimem, super verticem montis Phasga, ædificavit Balaam septem aras, et impositis supra vitulo atque ariete,
[15] dixit ad Balac: Sta hic juxta holocaustum tuum, donec ego obvius pergam.
[16] Cui cum Dominus occurrisset, posuissetque verbum in ore ejus, ait: Revertere ad Balac, et hæc loqueris ei.
[17] Reversus invenit eum stantem juxta holocaustum suum, et principes Moabitarum cum eo. Ad quem Balac: Quid, inquit, locutus est Dominus?
[18] At ille, assumpta parabola sua, ait: Sta, Balac, et ausculta; audi, fili Sephor:
[19] non est Deus quasi homo, ut mentiatur, nec ut filius hominis, ut mutetur. Dixit ergo, et non faciet? locutus est, et non implebit?
[20] Ad benedicendum adductus sum: benedictionem prohibere non valeo.
[21] Non est idolum in Jacob, nec videtur simulacrum in Israël. Dominus Deus ejus cum eo est, et clangor victoriæ regis in illo.
[22] Deus eduxit illum de Ægypto, cujus fortitudo similis est rhinocerotis.
[23] Non est augurium in Jacob, nec divinatio in Israël: temporibus suis dicetur Jacob et Israëli quid operatus sit Deus.
[24] Ecce populus ut leæna consurget, et quasi leo erigetur: non accubabit donec devoret prædam, et occisorum sanguinem bibat.
[25] Dixitque Balac ad Balaam: Nec maledicas ei, nec benedicas.
[26] Et ille ait: Nonne dixi tibi quod quidquid mihi Deus imperaret, hoc facerem?
[27] Et ait Balac ad eum: Veni, et ducam te ad alium locum: si forte placeat Deo ut inde maledicas eis.
[28] Cumque duxisset eum super verticem montis Phogor, qui respicit solitudinem,
[29] dixit ei Balaam: Ædifica mihi hic septem aras, et para totidem vitulos, ejusdemque numeri arietes.
[30] Fecit Balac ut Balaam dixerat: imposuitque vitulos et arietes per singulas aras.
|