|
[1] In finem, pro octava. Psalmus David.
[2] Salvum me fac, Domine, quoniam defecit sanctus, quoniam diminutæ sunt veritates a filiis hominum.
[3] Vana locuti sunt unusquisque ad proximum suum; labia dolosa, in corde et corde locuti sunt.
[4] Disperdat Dominus universa labia dolosa, et linguam magniloquam.
[5] Qui dixerunt: Linguam nostram magnificabimus; labia nostra a nobis sunt. Quis noster dominus est?
[6] Propter miseriam inopum, et gemitum pauperum, nunc exsurgam, dicit Dominus. Ponam in salutari; fiducialiter agam in eo.
[7] Eloquia Domini, eloquia casta; argentum igne examinatum, probatum terræ, purgatum septuplum.
[8] Tu, Domine, servabis nos, et custodies nos a generatione hac in æternum.
[9] In circuitu impii ambulant: secundum altitudinem tuam multiplicasti filios hominum.
|