|
[1] In finem, pro ea quæ hæreditatem consequitur. Psalmus David.
[2] Verba mea auribus percipe, Domine; intellige clamorem meum.
[3] Intende voci orationis meæ, rex meus et Deus meus.
[4] Quoniam ad te orabo, Domine, mane exaudies vocem meam.
[5] Mane astabo tibi, et videbo quoniam non Deus volens iniquitatem tu es.
[6] Neque habitabit juxta te malignus, neque permanebunt injusti ante oculos tuos.
[7] Odisti omnes qui operantur iniquitatem; perdes omnes qui loquuntur mendacium. Virum sanguinum et dolosum abominabitur Dominus.
[8] Ego autem in multitudine misericordiæ tuæ introibo in domum tuam; adorabo ad templum sanctum tuum in timore tuo.
[9] Domine, deduc me in justitia tua: propter inimicos meos dirige in conspectu tuo viam meam.
[10] Quoniam non est in ore eorum veritas; cor eorum vanum est.
[11] Sepulchrum patens est guttur eorum; linguis suis dolose agebant, judica illos, Deus. Decidant a cogitationibus suis; secundum multitudinem impietatum eorum expelle eos, quoniam irritaverunt te, Domine.
[12] Et lætentur omnes qui sperant in te; in æternum exsultabunt, et habitabis in eis. Et gloriabuntur in te omnes qui diligunt nomen tuum,
[13] quoniam tu benedices justo. Domine, ut scuto bonæ voluntatis tuæ coronasti nos.
|