|
[1] In finem. Psalmus David, canticum Jeremiæ, et Ezechielis, populo transmigrationis, cum inciperent exire.
[2] Te decet hymnus, Deus, in Sion, et tibi reddetur votum in Jerusalem.
[3] Exaudi orationem meam; ad te omnis caro veniet.
[4] Verba iniquorum prævaluerunt super nos, et impietatibus nostris tu propitiaberis.
[5] Beatus quem elegisti et assumpsisti: inhabitabit in atriis tuis. Replebimur in bonis domus tuæ; sanctum est templum tuum,
[6] mirabile in æquitate. Exaudi nos, Deus, salutaris noster, spes omnium finium terræ, et in mari longe.
[7] Præparans montes in virtute tua, accinctus potentia;
[8] qui conturbas profundum maris, sonum fluctuum ejus. Turbabuntur gentes,
[9] et timebunt qui habitant terminos a signis tuis; exitus matutini et vespere delectabis.
[10] Visitasti terram, et inebriasti eam; multiplicasti locupletare eam. Flumen Dei repletum est aquis; parasti cibum illorum; quoniam ita est præparatio ejus.
[11] Rivos ejus inebria, multiplica genimina ejus; in stillicidiis ejus lætabitur germinans.
[12] Benedices coronæ anni benignitatis tuæ, et campi tui replebuntur ubertate.
[13] Pinguescent speciosa deserti, et exsultatione colles accingentur.
[14] Induti sunt arietes ovium, et valles abundabunt frumento; clamabunt, etenim hymnum dicent.
|