|
[1] Psalmus David, filiorum Jonadab, et priorum captivorum. In te, Domine, speravi; non confundar in æternum;
[2] in justitia tua libera me, et eripe me: inclina ad me aurem tuam, et salva me.
[3] Esto mihi in Deum protectorem, et in locum munitum, ut salvum me facias: quoniam firmamentum meum et refugium meum es tu.
[4] Deus meus, eripe me de manu peccatoris, et de manu contra legem agentis, et iniqui:
[5] quoniam tu es patientia mea, Domine; Domine, spes mea a juventute mea.
[6] In te confirmatus sum ex utero; de ventre matris meæ tu es protector meus; in te cantatio mea semper.
[7] Tamquam prodigium factus sum multis; et tu adjutor fortis.
[8] Repleatur os meum laude, ut cantem gloriam tuam, tota die magnitudinem tuam.
[9] Ne projicias me in tempore senectutis; cum defecerit virtus mea, ne derelinquas me.
[10] Quia dixerunt inimici mei mihi: et qui custodiebant animam meam consilium fecerunt in unum;
[11] dicentes: Deus dereliquit eum: persequimini et comprehendite eum, quia non est qui eripiat.
[12] Deus, ne elongeris a me; Deus meus, in auxilium meum respice.
[13] Confundantur et deficiant detrahentes animæ; operiantur confusione et pudore qui quærunt mala mihi.
[14] Ego autem semper sperabo, et adjiciam super omnem laudem tuam.
[15] Os meum annuntiabit justitiam tuam, tota die salutare tuum. Quoniam non cognovi litteraturam,
[16] introibo in potentias Domini; Domine, memorabor justitiæ tuæ solius.
[17] Deus, docuisti me a juventute mea; et usque nunc pronuntiabo mirabilia tua.
[18] Et usque in senectam et senium, Deus, ne derelinquas me, donec annuntiem brachium tuum generationi omni quæ ventura est, potentiam tuam,
[19] et justitiam tuam, Deus, usque in altissima; quæ fecisti magnalia, Deus: quis similis tibi?
[20] Quantas ostendisti mihi tribulationes multas et malas ! et conversus vivificasti me, et de abyssis terræ iterum reduxisti me.
[21] Multiplicasti magnificentiam tuam; et conversus consolatus es me.
[22] Nam et ego confitebor tibi in vasis psalmi veritatem tuam, Deus; psallam tibi in cithara, sanctus Israël.
[23] Exsultabunt labia mea cum cantavero tibi; et anima mea quam redemisti.
[24] Sed et lingua mea tota die meditabitur justitiam tuam, cum confusi et reveriti fuerint qui quærunt mala mihi.
|