|
[1] Facies quoque altare ad adolendum thymiama, de lignis setim,
[2] habens cubitum longitudinis, et alterum latitudinis, id est, quadrangulum, et duos cubitos in altitudine. Cornua ex ipso procedent.
[3] Vestiesque illud auro purissimo, tam craticulam ejus, quam parietes per circuitum, et cornua. Faciesque ei coronam aureolam per gyrum,
[4] et duos annulos aureos sub corona per singula latera, ut mittantur in eos vectes, et altare portetur.
[5] Ipsos quoque vectes facies de lignis setim, et inaurabis.
[6] Ponesque altare contra velum, quod ante arcum pendet testimonii coram propitiatorio quo tegitur testimonium, ubi loquar tibi.
[7] Et adolebit incensum super eo Aaron, suave fragrans, mane. Quando componet lucernas, incendet illud:
[8] et quando collocabit eas ad vesperum, uret thymiama sempiternum coram Domino in generationes vestras.
[9] Non offeretis super eo thymiama compositionis alterius, nec oblationem, et victimam, nec libabitis libamina.
[10] Et deprecabitur Aaron super cornua ejus semel per annum, in sanguine quod oblatum est pro peccato, et placabit super eo in generationibus vestris. Sanctum sanctorum erit Domino.
[11] Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens:
[12] Quando tuleris summam filiorum Israël juxta numerum, dabunt singuli pretium pro animabus suis Domino, et non erit plaga in eis, cum fuerint recensiti.
[13] Hoc autem dabit omnis qui transit ad nomen, dimidium sicli juxta mensuram templi (siclus viginti obolos habet); media pars sicli offeretur Domino.
[14] Qui habetur in numero, a viginti annis et supra, dabit pretium.
[15] Dives non addet ad medium sicli, et pauper nihil minuet.
[16] Susceptamque pecuniam, quæ collata est a filiis Israël, trades in usus tabernaculi testimonii, ut sit monimentum eorum coram Domino, et propitietur animabus eorum.
[17] Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens:
[18] Facies et labrum æneum cum basi sua ad lavandum: ponesque illud inter tabernaculum testimonii et altare. Et missa aqua,
[19] lavabunt in ea Aaron et filii ejus manus suas ac pedes,
[20] quando ingressuri sunt tabernaculum testimonii, et quando accessuri sunt ad altare, ut offerant in eo thymiama Domino,
[21] ne forte moriantur; legitimum sempiternum erit ipsi, et semini ejus per successiones.
[22] Locutusque est Dominus ad Moysen,
[23] dicens: Sume tibi aromata, primæ myrrhæ et electæ quingentos siclos, et cinnamomi medium, id est, ducentos quinquaginta siclos, calami similiter ducentos quinquaginta,
[24] casiæ autem quingentos siclos, in pondere sanctuarii, olei de olivetis mensuram hin:
[25] faciesque unctionis oleum sanctum, unguentum compositum opere unguentarii,
[26] et unges ex eo tabernaculum testimonii, et arcam testamenti,
[27] mensamque cum vasis suis, et candelabrum, et utensilia ejus, altaria thymiamatis,
[28] et holocausti, et universam supellectilem quæ ad cultum eorum pertinet.
[29] Sanctificabisque omnia, et erunt Sancta sanctorum; qui tetigerit ea, sanctificabitur.
[30] Aaron et filios ejus unges, sanctificabisque eos, ut sacerdotio fungantur mihi.
[31] Filiis quoque Israël dices: Hoc oleum unctionis sanctum erit mihi in generationes vestras.
[32] Caro hominis non ungetur ex eo, et juxta compositionem ejus non facietis aliud, quia sanctificatum est, et sanctum erit vobis.
[33] Homo quicumque tale composuerit, et dederit ex eo alieno, exterminabitur de populo suo.
[34] Dixitque Dominus ad Moysen: Sume tibi aromata, stacten et onycha, galbanum boni odoris, et thus lucidissimum; æqualis ponderis erunt omnia:
[35] faciesque thymiama compositum opere unguentarii, mistum diligenter, et purum, et sanctificatione dignissimum.
[36] Cumque in tenuissimum pulverem universa contuderis, pones ex eo coram tabernaculo testimonii, in quo loco apparebo tibi. Sanctum sanctorum erit vobis thymiama.
[37] Talem compositionem non facietis in usus vestros, quia sanctum est Domino.
[38] Homo quicumque fecerit simile, ut odore illius perfruatur, peribit de populis suis.
|