|
[1] Quapropter intermittentes inchoationis Christi sermonem, ad perfectiora feramur, non rursum jacientes fundamentum pœnitentiæ ab operibus mortuis, et fidei ad Deum,
[2] baptismatum doctrinæ, impositionis quoque manuum, ac resurrectionis mortuorum, et judicii æterni.
[3] Et hoc faciemus, si quidem permiserit Deus.
[4] Impossibile est enim eos qui semel sunt illuminati, gustaverunt etiam donum cæleste, et participes facti sunt Spiritus Sancti,
[5] gustaverunt nihilominus bonum Dei verbum, virtutesque sæculi venturi,
[6] et prolapsi sunt; rursus renovari ad pœnitentiam, rursum crucifigentes sibimetipsis Filium Dei, et ostentui habentes.
[7] Terra enim sæpe venientem super se bibens imbrem, et generans herbam opportunam illis, a quibus colitur, accipit benedictionem a Deo:
[8] proferens autem spinas ac tribulos, reproba est, et maledicto proxima: cujus consummatio in combustionem.
[9] Confidimus autem de vobis dilectissimi meliora, et viciniora saluti: tametsi ita loquimur.
[10] Non enim injustus Deus, ut obliviscatur operis vestri, et dilectionis, quam ostendistis in nomine ipsius, qui ministrastis sanctis, et ministratis.
[11] Cupimus autem unumquemque vestrum eamdem ostentare sollicitudinem ad expletionem spei usque in finem:
[12] ut non segnes efficiamini, verum imitatores eorum, qui fide, et patientia hæreditabunt promissiones.
[13] Abrahæ namque promittens Deus, quoniam neminem habuit, per quem juraret, majorem, juravit per semetipsum,
[14] dicens: Nisi benedicens benedicam te, et multiplicans multiplicabo te.
[15] Et sic longanimiter ferens, adeptus est repromissionem.
[16] Homines enim per majorem sui jurant: et omnis controversiæ eorum finis, ad confirmationem, est juramentum.
[17] In quo abundantius volens Deus ostendere pollicitationis hæredibus, immobilitatem consilii sui, interposuit jusjurandum:
[18] ut per duas res immobiles, quibus impossibile est mentiri Deum, fortissimum solatium habeamus, qui confugimus ad tenendam propositam spem,
[19] quam sicut anchoram habemus animæ tutam ac firmam, et incedentem usque ad interiora velaminis,
[20] ubi præcursor pro nobis introivit Jesus, secundum ordinem Melchisedech pontifex factus in æternum.
|