|
[1] Pereat Samaria, quoniam ad amaritudinem concitavit Deum suum ! in gladio pereant, parvuli eorum elidantur, et fœtæ ejus discindantur !
[2] Convertere, Israël, ad Dominum Deum tuum, quoniam corruisti in iniquitate tua.
[3] Tollite vobiscum verba, et convertimini ad Dominum; et dicite ei: Omnem aufer iniquitatem, accipe bonum, et reddemus vitulos labiorum nostrorum.
[4] Assur non salvabit nos: super equum non ascendemus, nec dicemus ultra, Dii nostri opera manuum nostrarum: quia ejus, qui in te est, misereberis pupilli.
[5] Sanabo contritiones eorum; diligam eos spontanee: quia aversus est furor meus ab eis.
[6] Ero quasi ros; Israël germinabit sicut lilium, et erumpet radix ejus ut Libani.
[7] Ibunt rami ejus, et erit quasi oliva gloria ejus, et odor ejus ut Libani.
[8] Convertentur sedentes in umbra ejus; vivent tritico, et germinabunt quasi vinea; memoriale ejus sicut vinum Libani.
[9] Ephraim, quid mihi ultra idola? Ego exaudiam, et dirigam eum ego ut abietem virentem; ex me fructus tuus inventus est.
[10] Quis sapiens, et intelliget ista? intelligens, et sciet hæc? quia rectæ viæ Domini, et justi ambulabunt in eis; prævaricatores vero corruent in eis.
|