|
[1] Post hæc aperuit Job os suum, et maledixit diei suo,
[2] et locutus est:
[3] Pereat dies in qua natus sum, et nox in qua dictum est: Conceptus est homo !
[4] Dies ille vertatur in tenebras; non requirat eum Deus desuper, et non illustretur lumine.
[5] Obscurent eum tenebræ et umbra mortis; occupet eum caligo, et involvatur amaritudine.
[6] Noctem illam tenebrosus turbo possideat; non computetur in diebus anni, nec numeretur in mensibus.
[7] Sit nox illa solitaria, nec laude digna.
[8] Maledicant ei qui maledicunt diei, qui parati sunt suscitare Leviathan.
[9] Obtenebrentur stellæ caligine ejus; expectet lucem, et non videat, nec ortum surgentis auroræ.
[10] Quia non conclusit ostia ventris qui portavit me, nec abstulit mala ab oculis meis.
[11] Quare non in vulva mortuus sum? egressus ex utero non statim perii?
[12] Quare exceptus genibus? cur lactatus uberibus?
[13] Nunc enim dormiens silerem, et somno meo requiescerem
[14] cum regibus et consulibus terræ, qui ædificant sibi solitudines;
[15] aut cum principibus qui possident aurum, et replent domos suas argento;
[16] aut sicut abortivum absconditum non subsisterem, vel qui concepti non viderunt lucem.
[17] Ibi impii cessaverunt a tumultu, et ibi requieverunt fessi robore.
[18] Et quondam vincti pariter sine molestia, non audierunt vocem exactoris.
[19] Parvus et magnus ibi sunt, et servus liber a domino suo.
[20] Quare misero data est lux, et vita his qui in amaritudine animæ sunt?
[21] Qui expectant mortem, et non venit, quasi effodientes thesaurum;
[22] gaudentque vehementer cum invenerint sepulchrum?
[23] Viro cujus abscondita est via et circumdedit eum Deus tenebris?
[24] Antequam comedam, suspiro; et tamquam inundantes aquæ, sic rugitus meus;
[25] quia timor quem timebam evenit mihi, et quod verebar accidit.
[26] Nonne dissimulavi? nonne silui? nonne quievi? Et venit super me indignatio.
|