|
[1]Superhoc expavit cor meum, et emotum est de loco suo.
[2]Auditeauditionem in terrore vocis ejus, et sonum de ore illius procedentem.
[3]Subteromnes cælos ipse considerat, et lumen illius super terminos terræ.
[4]Posteum rugiet sonitus, tonabit voce magnitudinis suæ: et non investigabitur, cum audita fuerit vox ejus.
[5]TonabitDeus in voce sua mirabiliter, qui facit magna et inscrutabilia,
[6]quipræcipit nivi ut descendat in terram, et hiemis pluviis, et imbri fortitudinis suæ:
[7]quiin manu omnium hominum signat, ut noverint singuli opera sua.
[8]Ingredieturbestia latibulum, et in antro suo morabitur.
[9]Abinterioribus egredietur tempestas, et ab Arcturo frigus.
[10]FlanteDeo, concrescit gelu, et rursum latissimæ funduntur aquæ.
[11]Frumentumdesiderat nubes, et nubes spargunt lumen suum.
[12]Quælustrant per circuitum, quocumque eas voluntas gubernantis duxerit, ad omne quod præceperit illis super faciem orbis terrarum:
[13]sivein una tribu, sive in terra sua, sive in quocumque loco misericordiæ suæ eas jusserit inveniri.
[14]Auscultahæc, Job: sta, et considera mirabilia Dei.
[15]Numquidscis quando præceperit Deus pluviis, ut ostenderent lucem nubium ejus?
[16]Numquidnosti semitas nubium magnas, et perfectas scientias?
[17]Nonnevestimenta tua calida sunt, cum perflata fuerit terra austro?
[18]Tuforsitan cum eo fabricatus es cælos, qui solidissimi quasi ære fusi sunt.
[19]Ostendenobis quid dicamus illi: nos quippe involvimur tenebris.
[20]Quisnarrabit ei quæ loquor? etiam si locutus fuerit homo, devorabitur.
[21]Atnunc non vident lucem: subito aër cogetur in nubes, et ventus transiens fugabit eas.
[22]Abaquilone aurum venit, et ad Deum formidolosa laudatio.
[23]Digneeum invenire non possumus: magnus fortitudine, et judicio, et justitia: et enarrari non potest.
[24]Ideotimebunt eum viri, et non audebunt contemplari omnes qui sibi videntur esse sapientes.
|