|
[1] Non quasi crudelis suscitabo eum: quis enim resistere potest vultui meo?
[2] Quis ante dedit mihi, ut reddam ei? omnia quæ sub cælo sunt, mea sunt.
[3] Non parcam ei, et verbis potentibus, et ad deprecandum compositis.
[4] Quis revelabit faciem indumenti ejus? et in medium oris ejus quis intrabit?
[5] Portas vultus ejus quis aperiet? per gyrum dentium ejus formido.
[6] Corpus illius quasi scuta fusilia, compactum squamis se prementibus.
[7] Una uni conjungitur, et ne spiraculum quidem incedit per eas.
[8] Una alteri adhærebit, et tenentes se nequaquam separabuntur.
[9] Sternutatio ejus splendor ignis, et oculi ejus ut palpebræ diluculi.
[10] De ore ejus lampades procedunt, sicut tædæ ignis accensæ.
[11] De naribus ejus procedit fumus, sicut ollæ succensæ atque ferventis.
[12] Halitus ejus prunas ardere facit, et flamma de ore ejus egreditur.
[13] In collo ejus morabitur fortitudo, et faciem ejus præcedit egestas.
[14] Membra carnium ejus cohærentia sibi: mittet contra eum fulmina et ad locum alium non ferentur.
[15] Cor ejus indurabitur tamquam lapis, et stringetur quasi malleatoris incus.
[16] Cum sublatus fuerit, timebunt angeli, et territi purgabuntur.
[17] Cum apprehenderit eum gladius, subsitere non poterit, neque hasta, neque thorax:
[18] reputabit enim quasi paleas ferrum, et quasi lignum putridum æs.
[19] Non fugabit eum vir sagittarius: in stipulam versi sunt ei lapides fundæ.
[20] Quasi stipulam æstimabit malleum, et deridebit vibrantem hastam.
[21] Sub ipso erunt radii solis, et sternet sibi aurum quasi lutum.
[22] Fervescere faciet quasi ollam profundum mare, et ponet quasi cum unguenta bulliunt.
[23] Post eum lucebit semita: æstimabit abyssum quasi senescentem.
[24] Non est super terram potestas quæ comparetur ei, qui factus est ut nullum timeret.
[25] Omne sublime videt: ipse est rex super universos filios superbiæ.
|