|
[1] Oratio pauperis, cum anxius fuerit, et in conspectu Domini effuderit precem suam.
[2] Domine, exaudi orationem meam, et clamor meus ad te veniat.
[3] Non avertas faciem tuam a me; in quacumque die tribulor, inclina ad me aurem tuam; in quacumque die invocavero te, velociter exaudi me.
[4] Quia defecerunt sicut fumus dies mei, et ossa mea sicut cremium aruerunt.
[5] Percussus sum ut fœnum, et aruit cor meum, quia oblitus sum comedere panem meum.
[6] A voce gemitus mei adhæsit os meum carni meæ.
[7] Similis factus sum pellicano solitudinis; factus sum sicut nycticorax in domicilio.
[8] Vigilavi, et factus sum sicut passer solitarius in tecto.
[9] Tota die exprobrabant mihi inimici mei, et qui laudabant me adversum me jurabant:
[10] quia cinerem tamquam panem manducabam, et potum meum cum fletu miscebam;
[11] a facie iræ et indignationis tuæ, quia elevans allisisti me.
[12] Dies mei sicut umbra declinaverunt, et ego sicut fœnum arui.
[13] Tu autem, Domine, in æternum permanes, et memoriale tuum in generationem et generationem.
[14] Tu exsurgens misereberis Sion, quia tempus miserendi ejus, quia venit tempus;
[15] quoniam placuerunt servis tuis lapides ejus, et terræ ejus miserebuntur.
[16] Et timebunt gentes nomen tuum, Domine, et omnes reges terræ gloriam tuam;
[17] quia ædificavit Dominus Sion, et videbitur in gloria sua.
[18] Respexit in orationem humilium et non sprevit precem eorum.
[19] Scribantur hæc in generatione altera, et populus qui creabitur laudabit Dominum.
[20] Quia prospexit de excelso sancto suo, Dominus de cælo in terram aspexit;
[21] ut audiret gemitus compeditorum, ut solveret filios interemptorum;
[22] ut annuntient in Sion nomen Domini, et laudem ejus in Jerusalem,
[23] in conveniendo populos in unum, et reges ut serviant Domino.
[24] Respondit ei in via virtutis suæ: Paucitatem dierum meorum nuntia mihi:
[25] ne revoces me in dimidio dierum meorum, in generationem et generationem anni tui.
[26] Initio tu, Domine, terram fundasti, et opera manuum tuarum sunt cæli.
[27] Ipsi peribunt, tu autem permanes; et omnes sicut vestimentum veterascent. Et sicut opertorium mutabis eos, et mutabuntur;
[28] tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient.
[29] Filii servorum tuorum habitabunt; et semen eorum in sæculum dirigetur.
|