|
[1] In finem, psalmus David. Domine, probasti me, et cognovisti me;
[2] tu cognovisti sessionem meam et resurrectionem meam.
[3] Intellexisti cogitationes meas de longe; semitam meam et funiculum meum investigasti;
[4] et omnes vias meas prævidisti, quia non est sermo in lingua mea.
[5] Ecce, Domine, tu cognovisti omnia, novissima et antiqua. Tu formasti me, et posuisti super me manum tuam.
[6] Mirabilis facta est scientia tua ex me; confortata est, et non potero ad eam.
[7] Quo ibo a spiritu tuo? et quo a facie tua fugiam?
[8] Si ascendero in cælum, tu illic es; si descendero in infernum, ades.
[9] Si sumpsero pennas meas diluculo, et habitavero in extremis maris,
[10] etenim illuc manus tua deducet me, et tenebit me dextera tua.
[11] Et dixi: Forsitan tenebræ conculcabunt me; et nox illuminatio mea in deliciis meis.
[12] Quia tenebræ non obscurabuntur a te, et nox sicut dies illuminabitur; sicut tenebræ ejus, ita et lumen ejus.
[13] Quia tu possedisti renes meos; suscepisti me de utero matris meæ.
[14] Confitebor tibi, quia terribiliter magnificatus es; mirabilia opera tua, et anima mea cognoscit nimis.
[15] Non est occultatum os meum a te, quod fecisti in occulto; et substantia mea in inferioribus terræ.
[16] Imperfectum meum viderunt oculi tui, et in libro tuo omnes scribentur. Dies formabuntur, et nemo in eis.
[17] Mihi autem nimis honorificati sunt amici tui, Deus; nimis confortatus est principatus eorum.
[18] Dinumerabo eos, et super arenam multiplicabuntur. Exsurrexi, et adhuc sum tecum.
[19] Si occideris, Deus, peccatores, viri sanguinum, declinate a me;
[20] quia dicitis in cogitatione: Accipient in vanitate civitates tuas.
[21] Nonne qui oderunt te, Domine, oderam? et super inimicos tuos tabescebam?
[22] Perfecto odio oderam illos, et inimici facti sunt mihi.
[23] Proba me, Deus, et scito cor meum; interroga me, et cognosce semitas meas.
[24] Et vide si via iniquitatis in me est; et deduc me in via æterna.
|