|
[1] In finem. Psalmus David.
[2] Eripe me, Domine, ab homine malo; a viro iniquo eripe me.
[3] Qui cogitaverunt iniquitates in corde, tota die constituebant prælia.
[4] Acuerunt linguas suas sicut serpentis; venenum aspidum sub labiis eorum.
[5] Custodi me, Domine, de manu peccatoris, et ab hominibus iniquis eripe me: qui cogitaverunt supplantare gressus meos;
[6] absconderunt superbi laqueum mihi, et funes extenderunt in laqueum; juxta iter scandalum posuerunt mihi.
[7] Dixi Domino: Deus meus es tu; exaudi, Domine, vocem deprecationis meæ.
[8] Domine, Domine, virtus salutis meæ, obumbrasti super caput meum in die belli.
[9] Ne tradas me, Domine, a desiderio meo peccatori; cogitaverunt contra me; ne derelinquas me, ne forte exaltentur.
[10] Caput circuitus eorum, labor labiorum ipsorum operiet eos.
[11] Cadent super eos carbones, in ignem dejicies eos; in miseriis non subsistent.
[12] Vir linguosus non dirigetur in terra, virum injustum mala capient in interitu.
[13] Cognovi quia faciet Dominus judicium inopis, et vindictam pauperum.
[14] Verumtamen justi confitebuntur nomini tuo; et habitabunt recti cum vultu tuo.
|