|
[1]Intellectus David, cum esset in spelunca, oratio.
[2]Voce mea ad Dominum clamavi, voce mea ad Dominum deprecatus sum.
[3]Effundo in conspectu ejus orationem meam; et tribulationem meam ante ipsum pronuntio.
[4]In deficiendo ex me spiritum meum, et tu cognovisti semitas meas; in via hac qua ambulabam absconderunt laqueum mihi.
[5]Considerabam ad dexteram, et videbam, et non erat qui cognosceret me: periit fuga a me, et non est qui requirat animam meam.
[6]Clamavi ad te, Domine; dixi: Tu es spes mea, portio mea in terra viventium.
[7]Intende ad deprecationem meam, quia humiliatus sum nimis. Libera me a persequentibus me, quia confortati sunt super me.
[8]Educ de custodia animam meam ad confitendum nomini tuo; me exspectant justi donec retribuas mihi.
|