|
[1] Intellectus David, cum esset in spelunca, oratio.
[2] Voce mea ad Dominum clamavi, voce mea ad Dominum deprecatus sum.
[3] Effundo in conspectu ejus orationem meam; et tribulationem meam ante ipsum pronuntio.
[4] In deficiendo ex me spiritum meum, et tu cognovisti semitas meas; in via hac qua ambulabam absconderunt laqueum mihi.
[5] Considerabam ad dexteram, et videbam, et non erat qui cognosceret me: periit fuga a me, et non est qui requirat animam meam.
[6] Clamavi ad te, Domine; dixi: Tu es spes mea, portio mea in terra viventium.
[7] Intende ad deprecationem meam, quia humiliatus sum nimis. Libera me a persequentibus me, quia confortati sunt super me.
[8] Educ de custodia animam meam ad confitendum nomini tuo; me exspectant justi donec retribuas mihi.
|