|
[1]Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania?
[2]Astiterunt reges terræ, et principes convenerunt in unum adversus Dominum, et adversus Christum ejus.
[3]Dirumpamus vincula eorum, et projiciamus a nobis jugum ipsorum.
[4]Qui habitat in cælis irridebit eos, et Dominus subsannabit eos.
[5]Tunc loquetur ad eos in ira sua, et in furore suo conturbabit eos.
[6]Ego autem constitutus sum rex ab eo super Sion, montem sanctum ejus, prædicans præceptum ejus.
[7]Dominus dixit ad me: Filius meus es tu; ego hodie genui te.
[8]Postula a me, et dabo tibi gentes hæreditatem tuam, et possessionem tuam terminos terræ.
[9]Reges eos in virga ferrea, et tamquam vas figuli confringes eos.
[10]Et nunc, reges, intelligite; erudimini, qui judicatis terram.
[11]Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore.
[12]Apprehendite disciplinam, nequando irascatur Dominus, et pereatis de via justa.
[13]Cum exarserit in brevi ira ejus, beati omnes qui confidunt in eo.
|