|
[1]Infinem. Intellectus filiis Core.
[2]Quemadmodumdesiderat cervus ad fontes aquarum, ita desiderat anima mea ad te, Deus.
[3]Sitivitanima mea ad Deum fortem, vivum; quando veniam, et apparebo ante faciem Dei?
[4]Fueruntmihi lacrimæ meæ panes die ac nocte, dum dicitur mihi quotidie: Ubi est Deus tuus?
[5]Hæcrecordatus sum, et effudi in me animam meam, quoniam transibo in locum tabernaculi admirabilis, usque ad donum Dei, in voce exsultationis et confessionis, sonus epulantis.
[6]Quaretristis es, anima mea? et quare conturbas me? Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei,
[7]etDeus meus. Ad meipsum anima mea conturbata est; propterea memor ero tui de terra Jordanis, et Hermoniim a monte modico.
[8]Abyssusabyssum invocat, in voce cataractarum tuarum; omnia excelsa tua, et fluctus tui super me transierunt.
[9]Indie mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte canticum ejus; apud me oratio Deo vitæ meæ.
[10]DicamDeo: Susceptor meus es; quare oblitus es mei? et quare contristatus incedo, dum affligit me inimicus?
[11]Dumconfringuntur ossa mea, exprobraverunt mihi qui tribulant me inimici mei, dum dicunt mihi per singulos dies: Ubi est Deus tuus?
[12]Quaretristis es, anima mea? et quare conturbas me? Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei, et Deus meus.
|