|
[1]OratioMoysi, hominis Dei. Domine, refugium factus es nobis a generatione in generationem.
[2]Priusquammontes fierent, aut formaretur terra et orbis, a sæculo et usque in sæculum tu es Deus.
[3]Neavertas hominem in humilitatem; et dixisti: Convertimini, filii hominum.
[4]Quoniammille anni ante oculos tuos tamquam dies hesterna quæ præteriit, et custodia in nocte;
[5]quæpro nihilo habentur eorum anni erunt.
[6]Manesicut herba transeat; mane floreat, et transeat; vespere decidat, induret, et arescat.
[7]Quiadefecimus in ira tua, et in furore tuo turbati sumus.
[8]Posuistiiniquitates nostras in conspectu tuo, sæculum nostrum in illuminatione vultus tui.
[9]Quoniamomnes dies nostri defecerunt; et in ira tua defecimus. Anni nostri sicut aranea meditabuntur;
[10]diesannorum nostrorum in ipsis septuaginta anni. Si autem in potentatibus octoginta anni, et amplius eorum labor et dolor; quoniam supervenit mansuetudo, et corripiemur.
[11]Quisnovit potestatem iræ tuæ,
[12]etpræ timore tuo iram tuam dinumerare? Dexteram tuam sic notam fac, et eruditos corde in sapientia.
[13]Convertere,Domine; usquequo? et deprecabilis esto super servos tuos.
[14]Repletisumus mane misericordia tua; et exsultavimus, et delectati sumus omnibus diebus nostris.
[15]Lætatisumus pro diebus quibus nos humiliasti, annis quibus vidimus mala.
[16]Respicein servos tuos et in opera tua, et dirige filios eorum.
[17]Etsit splendor Domini Dei nostri super nos; et opera manuum nostrarum dirige super nos, et opus manuum nostrarum dirige.
|