|
[1] Laus cantici David. Qui habitat in adjutorio Altissimi, in protectione Dei cæli commorabitur.
[2] Dicet Domino: Susceptor meus es tu et refugium meum; Deus meus, sperabo in eum.
[3] Quoniam ipse liberavit me de laqueo venantium, et a verbo aspero.
[4] Scapulis suis obumbrabit tibi, et sub pennis ejus sperabis.
[5] Scuto circumdabit te veritas ejus: non timebis a timore nocturno;
[6] a sagitta volante in die, a negotio perambulante in tenebris, ab incursu, et dæmonio meridiano.
[7] Cadent a latere tuo mille, et decem millia a dextris tuis; ad te autem non appropinquabit.
[8] Verumtamen oculis tuis considerabis et retributionem peccatorum videbis.
[9] Quoniam tu es, Domine, spes mea; Altissimum posuisti refugium tuum.
[10] Non accedet ad te malum, et flagellum non appropinquabit tabernaculo tuo.
[11] Quoniam angelis suis mandavit de te, ut custodiant te in omnibus viis tuis.
[12] In manibus portabunt te, ne forte offendas ad lapidem pedem tuum.
[13] Super aspidem et basiliscum ambulabis, et conculcabis leonem et draconem.
[14] Quoniam in me speravit, liberabo eum; protegam eum, quoniam cognovit nomen meum.
[15] Clamabit ad me, et ego exaudiam eum; cum ipso sum in tribulatione; eripiam eum, et glorificabo eum.
[16] Longitudine dierum replebo eum, et ostendam illi salutare meum.
|