|
[1] Si benefeceris, scito cui feceris, et erit gratia in bonis tuis multa.
[2] Benefac justo, et invenies retributionem magnam: et si non ab ipso, certe a Domino.
[3] Non est enim ei bene qui assiduus est in malis, et eleemosynas non danti: quoniam et Altissimus odio habet peccatores, et misertus est pœnitentibus.
[4] Da misericordi, et ne suscipias peccatorem: et impiis et peccatoribus reddet vindictam, custodiens eos in diem vindictæ.
[5] Da bono, et non receperis peccatorem.
[6] Benefac humili, et non dederis impio: prohibe panes illi dari, ne in ipsis potentior te sit:
[7] nam duplicia mala invenies in omnibus bonis quæcumque feceris illi, quoniam et Altissimus odio habet peccatores, et impiis reddet vindictam.
[8] Non agnoscetur in bonis amicus, et non abscondetur in malis inimicus.
[9] In bonis viri, inimici illius in tristitia: et in malitia illius, amicus agnitus est.
[10] Non credas inimico tuo in æternum: sicut enim æramentum æruginat nequitia illius:
[11] et si humiliatus vadat curvus, adjice animum tuum, et custodi te ab illo.
[12] Non statuas illum penes te, nec sedeat ad dexteram tuam, ne forte conversus in locum tuum, inquirat cathedram tuam, et in novissimo agnosces verba mea, et in sermonibus meis stimuleris.
[13] Quis miserebitur incantatori a serpente percusso, et omnibus qui appropiant bestiis? et sic qui comitatur cum viro iniquo, et obvolutus est in peccatis ejus.
[14] Una hora tecum permanebit: si autem declinaveris, non supportabit.
[15] In labiis suis indulcat inimicus, et in corde suo insidiatur ut subvertat te in foveam.
[16] In oculis suis lacrimatur inimicus, et si invenerit tempus, non satiabitur sanguine.
[17] Et si incurrerint tibi mala, invenies eum illic priorem.
[18] In oculis suis lacrimatur inimicus, et quasi adjuvans suffodiet plantas tuas.
[19] Caput suum movebit, et plaudet manu, et multa susurrans commutabit vultum suum.
|