|
[1] Qui diligit filium suum assiduat illi flagella, ut lætetur in novissimo suo, et non palpet proximorum ostia.
[2] Qui docet filium suum laudabitur in illo, et in medio domesticorum in illo gloriabitur.
[3] Qui docet filium suum in zelum mittit inimicum, et in medio amicorum gloriabitur in illo.
[4] Mortuus est pater ejus, et quasi non est mortuus: similem enim reliquit sibi post se.
[5] In vita sua vidit, et lætatus est in illo: in obitu suo non est contristatus, nec confusus est coram inimicis:
[6] reliquit enim defensorem domus contra inimicos, et amicis reddentem gratiam.
[7] Pro animabus filiorum colligabit vulnera sua, et super omnem vocem turbabuntur viscera ejus.
[8] Equus indomitus evadit durus, et filius remissus evadet præceps.
[9] Lacta filium, et paventem te faciet: lude cum eo, et contristabit te.
[10] Non corrideas illi, ne doleas, et in novissimo obstupescent dentes tui.
[11] Non des illi potestatem in juventute, et ne despicias cogitatus illius.
[12] Curva cervicem ejus in juventute, et tunde latera ejus dum infans est, ne forte induret, et non credat tibi, et erit tibi dolor animæ.
[13] Doce filium tuum, et operare in illo, ne in turpitudinem illius offendas.
[14] Melior est pauper sanus, et fortis viribus, quam dives imbecillis et flagellatus malitia.
[15] Salus animæ in sanctitate justitiæ melior est omni auro et argento: et corpus validum quam census immensus.
[16] Non est census super censum salutis corporis, et non est oblectamentum super cordis gaudium.
[17] Melior est mors quam vita amara, et requies æterna quam languor perseverans.
[18] Bona abscondita in ore clauso, quasi appositiones epularum circumpositæ sepulchro.
[19] Quid proderit libatio idolo? nec enim manducabit, nec odorabit.
[20] Sic qui effugatur a Domino, portans mercedes iniquitatis:
[21] videns oculis et ingemiscens, sicut spado complectens virginem, et suspirans.
[22] Tristitiam non des animæ tuæ, et non affligas temetipsum in consilio tuo.
[23] Jucunditas cordis, hæc est vita hominis, et thesaurus sine defectione sanctitatis: et exsultatio viri est longævitas.
[24] Miserere animæ tuæ placens Deo, et contine: congrega cor tuum in sanctitate ejus, et tristitiam longe repelle a te.
[25] Multos enim occidit tristitia, et non est utilitas in illa.
[26] Zelus et iracundia minuunt dies, et ante tempus senectam adducet cogitatus.
[27] Splendidum cor et bonum in epulis est: epulæ enim illius diligenter fiunt.
|