|
[1] Non duplices sermonem auditus de revelatione sermonis absconditi: et eris vere sine confusione, et invenies gratiam in conspectu omnium hominum. Ne pro his omnibus confundaris, et ne accipias personam ut delinquas:
[2] de lege Altissimi, et testamento, et de judicio justificare impium,
[3] de verbo sociorum et viatorum, et de datione hæreditatis amicorum,
[4] de æqualitate stateræ et ponderum, de acquisitione multorum et paucorum,
[5] de corruptione emptionis et negotiatorum, et de multa disciplina filiorum, et servo pessimo latus sanguinare.
[6] Super mulierem nequam bonum est signum.
[7] Ubi manus multæ sunt, claude: et quodcumque trades, numera et appende: datum vero et acceptum omne describe.
[8] De disciplina insensati et fatui, et de senioribus qui judicantur ab adolescentibus: et eris eruditus in omnibus, et probabilis in conspectu omnium vivorum.
[9] Filia patris abscondita est vigilia, et sollicitudo ejus aufert somnum: ne forte in adolescentia sua adulta efficiatur, et cum viro commorata odibilis fiat:
[10] nequando polluatur in virginitate sua, et in paternis suis gravida inveniatur: ne forte cum viro commorata transgrediatur, aut certe sterilis efficiatur.
[11] Super filiam luxuriosam confirma custodiam, nequando faciat te in opprobrium venire inimicis, a detractione in civitate, et objectione plebis, et confundat te in multitudine populi.
[12] Omni homini noli intendere in specie, et in medio mulierum noli commorari:
[13] de vestimentis enim procedit tinea, et a muliere iniquitas viri.
[14] Melior est enim iniquitas viri quam mulier benefaciens, et mulier confundens in opprobrium.
[15] Memor ero igitur operum Domini, et quæ vidi annuntiabo. In sermonibus Domini opera ejus.
[16] Sol illuminans per omnia respexit, et gloria Domini plenum est opus ejus.
[17] Nonne Dominus fecit sanctos enarrare omnia mirabilia sua, quæ confirmavit Dominus omnipotens stabiliri in gloria sua?
[18] Abyssum et cor hominum investigavit, et in astutia eorum excogitavit.
[19] Cognovit enim Dominus omnem scientiam, et inspexit in signum ævi, annuntians quæ præterierunt et quæ superventura sunt, revelans vestigia occultorum.
[20] Non præterit illum omnis cogitatus, et non abscondit se ab eo ullus sermo.
[21] Magnalia sapientiæ suæ decoravit, qui est ante sæculum et usque in sæculum: neque adjectum est,
[22] neque minuitur, et non eget alicujus consilio.
[23] Quam desiderabilia omnia opera ejus ! et tamquam scintilla quæ est considerare !
[24] Omnia hæc vivunt, et manent in sæculum, et in omni necessitate omnia obaudiunt ei.
[25] Omnia duplicia, unum contra unum, et non fecit quidquam deesse.
[26] Uniuscujusque confirmavit bona: et quis satiabitur videns gloriam ejus?
|