|
[1] Noli fieri pro amico inimicus proximo: improperium enim et contumeliam malus hæreditabit: et omnis peccator invidus et bilinguis.
[2] Non te extollas in cogitatione animæ tuæ velut taurus, ne forte elidatur virtus tua per stultitiam:
[3] et folia tua comedat, et fructus tuos perdat, et relinquaris velut lignum aridum in eremo.
[4] Anima enim nequam disperdet qui se habet, et in gaudium inimicis dat illum, et deducet in sortem impiorum.
[5] Verbum dulce multiplicat amicos et mitigat inimicos, et lingua eucharis in bono homine abundat.
[6] Multi pacifici sint tibi: et consiliarius sit tibi unus de mille.
[7] Si possides amicum, in tentatione posside eum, et ne facile credas ei.
[8] Est enim amicus secundum tempus suum, et non permanebit in die tribulationis.
[9] Et est amicus qui convertitur ad inimicitiam, et est amicus qui odium et rixam et convitia denudabit.
[10] Est autem amicus socius mensæ, et non permanebit in die necessitatis.
[11] Amicus si permanserit fixus, erit tibi quasi coæqualis, et in domesticis tuis fiducialiter aget.
[12] Si humiliaverit se contra te, et a facie tua absconderit se, unanimem habebis amicitiam bonam.
[13] Ab inimicis tuis separare, et ab amicis tuis attende.
[14] Amicus fidelis protectio fortis: qui autem invenit illum, invenit thesaurum.
[15] Amico fideli nulla est comparatio, et non est digna ponderatio auri et argenti contra bonitatem fidei illius.
[16] Amicus fidelis medicamentum vitæ et immortalitatis: et qui metuunt Dominum, invenient illum.
[17] Qui timet Deum æque habebit amicitiam bonam, quoniam secundum illum erit amicus illius.
[18] Fili, a juventute tua excipe doctrinam, et usque ad canos invenies sapientiam.
[19] Quasi is qui arat et seminat accede ad eam, et sustine bonos fructus illius.
[20] In opere enim ipsius exiguum laborabis, et cito edes de generationibus illius.
[21] Quam aspera est nimium sapientia indoctis hominibus ! et non permanebit in illa excors.
[22] Quasi lapidis virtus probatio erit in illis: et non demorabuntur projicere illam.
[23] Sapientia enim doctrinæ secundum nomen est ejus, et non est multis manifestata: quibus autem cognita est, permanet usque ad conspectum Dei.
[24] Audi, fili, et accipe consilium intellectus, et ne abjicias consilium meum.
[25] Injice pedem tuum in compedes illius, et in torques illius collum tuum.
[26] Subjice humerum tuum, et porta illam, et ne acedieris vinculis ejus.
[27] In omni animo tuo accede ad illam, et in omni virtute tua conserva vias ejus.
[28] Investiga illam, et manifestabitur tibi: et continens factus, ne derelinquas eam:
[29] in novissimis enim invenies requiem in ea, et convertetur tibi in oblectationem.
[30] Et erunt tibi compedes ejus in protectionem fortitudinis et bases virtutis, et torques illius in stolam gloriæ:
[31] decor enim vitæ est in illa, et vincula illius alligatura salutaris.
[32] Stolam gloriæ indues eam, et coronam gratulationis superpones tibi.
[33] Fili, si attenderis mihi, disces: et si accomodaveris animum tuum, sapiens eris.
[34] Si inclinaveris aurem tuam, excipies doctrinam: et si dilexeris audire, sapiens eris.
[35] In multitudine presbyterorum prudentium sta, et sapientiæ illorum ex corde conjungere, ut omnem narrationem Dei possis audire, et proverbia laudis non effugiant a te.
[36] Et si videris sensatum, evigila ad eum, et gradus ostiorum illius exterat pes tuus.
[37] Cogitatum tuum habe in præceptis Dei, et in mandatis illius maxime assiduus esto: et ipse dabit tibi cor, et concupiscentia sapientiæ dabitur tibi.
|