|
[1] SPONSA. Quid videbis in Sulamite, nisi choros castrorum? CHORUS. Quam pulchri sunt gressus tui in calceamentis, filia principis ! Juncturæ femorum tuorum sicut monilia quæ fabricata sunt manu artificis.
[2] Umbilicus tuus crater tornatilis, numquam indigens poculis. Venter tuus sicut acervus tritici vallatus liliis.
[3] Duo ubera tua sicut duo hinnuli, gemelli capreæ.
[4] Collum tuum sicut turris eburnea; oculi tui sicut piscinæ in Hesebon quæ sunt in porta filiæ multitudinis. Nasus tuus sicut turris Libani, quæ respicit contra Damascum.
[5] Caput tuum ut Carmelus; et comæ capitis tui sicut purpura regis vincta canalibus.
[6] SPONSUS. Quam pulchra es, et quam decora, carissima, in deliciis !
[7] Statura tua assimilata est palmæ, et ubera tua botris.
[8] Dixi: Ascendam in palmam, et apprehendam fructus ejus; et erunt ubera tua sicut botri vineæ, et odor oris tui sicut malorum.
[9] Guttur tuum sicut vinum optimum, dignum dilecto meo ad potandum, labiisque et dentibus illius ad ruminandum.
[10] SPONSA. Ego dilecto meo, et ad me conversio ejus.
[11] Veni, dilecte mi, egrediamur in agrum, commoremur in villis.
[12] Mane surgamus ad vineas: videamus si floruit vinea, si flores fructus parturiunt, si floruerunt mala punica; ibi dabo tibi ubera mea.
[13] Mandragoræ dederunt odorem in portis nostris omnia poma: nova et vetera, dilecte mi, servavi tibi.
|