|
[1] Respondens autem Job dixit:
[2] Cujus adjutor es? numquid imbecillis? et sustentas brachium ejus qui non est fortis?
[3] Cui dedisti consilium? forsitan illi qui non habet sapientiam, et prudentiam tuam ostendisti plurimam.
[4] Quem docere voluisti? nonne eum qui fecit spiramentum?
[5] Ecce gigantes gemunt sub aquis, et qui habitant cum eis.
[6] Nudus est infernus coram illo, et nullum est operimentum perditioni.
[7] Qui extendit aquilonem super vacuum, et appendit terram super nihilum.
[8] Qui ligat aquas in nubibus suis, ut non erumpant pariter deorsum.
[9] Qui tenet vultum solii sui, et expandit super illud nebulam suam.
[10] Terminum circumdedit aquis, usque dum finiantur lux et tenebræ.
[11] Columnæ cæli contremiscunt, et pavent ad nutum ejus.
[12] In fortitudine illius repente maria congregata sunt, et prudentia ejus percussit superbum.
[13] Spiritus ejus ornavit cælos, et obstetricante manu ejus, eductus est coluber tortuosus.
[14] Ecce hæc ex parte dicta sunt viarum ejus: et cum vix parvam stillam sermonis ejus audierimus, quis poterit tonitruum magnitudinis illius intueri?
|