|
[1] Et respondens Job, ait:
[2] Vere scio quod ita sit, et quod non justificetur homo compositus Deo.
[3] Si voluerit contendere cum eo, non poterit ei respondere unum pro mille.
[4] Sapiens corde est, et fortis robore: quis restitit ei, et pacem habuit?
[5] Qui transtulit montes, et nescierunt hi quos subvertit in furore suo.
[6] Qui commovet terram de loco suo, et columnæ ejus concutiuntur.
[7] Qui præcipit soli, et non oritur, et stellas claudit quasi sub signaculo.
[8] Qui extendit cælos solus, et graditur super fluctus maris.
[9] Qui facit Arcturum et Oriona, et Hyadas et interiora austri.
[10] Qui facit magna, et incomprehensibilia, et mirabilia, quorum non est numerus.
[11] Si venerit ad me, non videbo eum; si abierit, non intelligam.
[12] Si repente interroget, quis respondebit ei? vel quis dicere potest: Cur ita facis?
[13] Deus, cujus iræ nemo resistere potest, et sub quo curvantur qui portant orbem.
[14] Quantus ergo sum ego, ut respondeam ei, et loquar verbis meis cum eo?
[15] Qui, etiam si habuero quippiam justum, non respondebo: sed meum judicem deprecabor.
[16] Et cum invocantem exaudierit me, non credo quod audierit vocem meam.
[17] In turbine enim conteret me, et multiplicabit vulnera mea, etiam sine causa.
[18] Non concedit requiescere spiritum meum, et implet me amaritudinibus.
[19] Si fortitudo quæritur, robustissimus est; si æquitas judicii, nemo audet pro me testimonium dicere.
[20] Si justificare me voluero, os meum condemnabit me; si innocentem ostendero, pravum me comprobabit.
[21] Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea, et tædebit me vitæ meæ.
[22] Unum est quod locutus sum: et innocentem et impium ipse consumit.
[23] Si flagellat, occidat semel, et non de pœnis innocentum rideat.
[24] Terra data est in manus impii, vultum judicum ejus operit. Quod si non ille est, quis ergo est?
[25] Dies mei velociores fuerunt cursore; fugerunt, et non viderunt bonum.
[26] Pertransierunt quasi naves poma portantes, sicut aquila volans ad escam.
[27] Cum dixero: Nequaquam ita loquar, commuto faciem meam, et dolore torqueor.
[28] Verebar omnia opera mea, sciens quod non parceres delinquenti.
[29] Si autem et sic impius sum, quare frustra laboravi?
[30] Si lotus fuero quasi aquis nivis, et fulserit velut mundissimæ manus meæ,
[31] tamen sordibus intinges me, et abominabuntur me vestimenta mea.
[32] Neque enim viro qui similis mei est, respondebo; nec qui mecum in judicio ex æquo possit audiri.
[33] Non est qui utrumque valeat arguere, et ponere manum suam in ambobus.
[34] Auferat a me virgam suam, et pavor ejus non me terreat.
[35] Loquar, et non timebo eum; neque enim possum metuens respondere.
|