|
[1] Ipsi David. Benedic, anima mea, Domino: Domine Deus meus, magnificatus es vehementer. Confessionem et decorem induisti,
[2] amictus lumine sicut vestimento. Extendens cælum sicut pellem,
[3] qui tegis aquis superiora ejus; qui ponis nubem ascensum tuum, qui ambulas super pennas ventorum;
[4] qui facis angelos tuos spiritus, et ministros tuos ignem urentem.
[5] Qui fundasti terram super stabilitatem suam, non inclinabitur in sæculum sæculi.
[6] Abyssus sicut vestimentum amictus ejus; super montes stabunt aquæ.
[7] Ab increpatione tua fugient, a voce tonitrui tui formidabunt.
[8] Ascendunt montes, et descendunt campi in locum quem fundasti eis.
[9] Terminum posuisti quem non transgredientur; neque convertentur operire terram.
[10] Qui emittis fontes in convallibus; inter medium montium pertransibunt aquæ.
[11] Potabunt omnes bestiæ agri; expectabunt onagri in siti sua.
[12] Super ea volucres cæli habitabunt; de medio petrarum dabunt voces.
[13] Rigans montes de superioribus suis; de fructu operum tuorum satiabitur terra;
[14] producens fœnum jumentis, et herbam servituti hominum: ut educas panem de terra.
[15] Et vinum lætificet cor hominis; ut exhilaret faciem in oleo, et panis cor hominis confirmet.
[16] Saturabuntur ligna campi, et cedri Libani quas plantavit;
[17] illic passeres nidificabunt, herodii domus dux est eorum;
[18] montes excelsi cervis, petra refugium herinaciis.
[19] Fecit lunam in tempora; sol cognovit occasum suum.
[20] Posuisti tenebras, et facta est nox; in ipsa pertransibunt omnes bestiæ silvæ;
[21] catuli leonum rugientes ut rapiant, et quærant a Deo escam sibi.
[22] Ortus est sol, et congregati sunt, et in cubilibus suis collocabuntur.
[23] Exibit homo ad opus suum, et ad operationem suam usque ad vesperum.
[24] Quam magnificata sunt opera tua, Domine ! omnia in sapientia fecisti; impleta est terra possessione tua.
[25] Hoc mare magnum et spatiosum manibus; illic reptilia quorum non est numerus, animalia pusilla cum magnis.
[26] Illic naves pertransibunt; draco iste quem formasti ad illudendum ei.
[27] Omnia a te expectant ut des illis escam in tempore.
[28] Dante te illis, colligent; aperiente te manum tuam, omnia implebuntur bonitate.
[29] Avertente autem te faciem, turbabuntur; auferes spiritum eorum, et deficient, et in pulverem suum revertentur.
[30] Emittes spiritum tuum, et creabuntur; et renovabis faciem terræ.
[31] Sit gloria Domini in sæculum; lætabitur Dominus in operibus suis.
[32] Qui respicit terram, et facit eam tremere; qui tangit montes, et fumigant.
[33] Cantabo Domino in vita mea; psallam Deo meo quamdiu sum.
[34] Jucundum sit ei eloquium meum; ego vero delectabor in Domino.
[35] Deficiant peccatores a terra, et iniqui, ita ut non sint. Benedic, anima mea, Domino.
|